گفتگو با مصطفی قدیری بازیگر سریال ممنوعه: جوانان مستعد گیلانی با صبر، پشتکار و تلاش مداوم می توانند راه موفقیت در هنر را طی کنند

پخش سریال موفق ممنوعه به کارگردانی امیر پور کیان که با استقبال بسیار خوبی از سوی مردم مواجه شد، در شبکه نمایش خانگی به پایان رسید. به همین بهانه گفتگویی با مصطفی قدیری بازیگر نقش دانیال در این مجموعه ترتیب دادیم.

مصطفی قدیری از هنرمندان خوش اخلاق و بسیار خونگرم استان گیلان است که بعد از چندین سال فعالیت در استان، خود را به سطح اول هنر کشور رساند.

در برخورد اولیه تفاوت بسیار زیاد بین شخصیت واقعی خود مصطفی ونقش دانیال سریال مجموعه جلب توجه میکند.

او در معرفی بیشتر خود گفت: متولد سال 1362 در رشت هستم‌ دوره بازیگری را ابتدا از کارگاه هنر سروش در سال 80 زیر نظر مرحوم امیر بدر طالعی آغاز کردم که از ایشان دین بزرگی بر گردن من بوده و هست و تا به امروز بسیاری از چیزهایی را که بلدم، آموخته های امیر بدرطالعی عزیز است، من مدیون او هستم و حالا حالاها مدیون ایشان میمانم.   

بعد از پایان دوره های آموزشی، حضور در چندین اجرای تئاتر و همکاری با دوستان عزیزم، مهدی طاهرپور، میلاد دافسازی، علیرضا اسدبکی  ، علی تقوی زاده و... را تجربه کردم.

تا اینکه در سال 81 اولین کار تلویزیونی خود را در صدا و سیمای مرکز گیلان  به نام جستجو به کارگردانی علی طالب آبادی انجام دادم.

بعد از آن مجموعه های مختلفی با امیر ثابت و علی حلوی کار کردم  که همکاری من با ایشان در تئاتر و تله فیلم ادامه داشت.

از مهمترین همکاری صحنه ای من با ایشان حضور در تئاتر پیکر بود، که این نمایش موفق به کسب جوایز معتدد شد.

در سال 85 در تهران، فعالیت خودم را ابتدا در پشت دوربین به عنوان دستیار کارگردان همزمان با تحصیل در دانشگاه در مقطع لیسانس بازیگری آغاز کردم .

بعد از آن سریال های رهایی، شاید برای شما اتفاق بیفتد ، ممنوعه و فیلم سینمایی امیر را کار کردم و به تازگی تئاتر شبی بیرون از خانه را در تهران به روی صحنه بردیم و در صدد آن هستیم که این تئاتر را در رشت برای تماشاگران عزیز گیلانی به روی صحنه ببریم.

او در ادامه گفت: در تیم این نمایش دو بازیگر رشتی یکی خودم و دیگری وحید منافی بازیگر سینما حضور داریم.

 در ادامه از سریال ممنوعه و نقش دانیال از او پرسیدیم و اینکه آیا بازی در این نقش با توجه به اینکه در گذشته کمتر شاهد حضور کارکتری با این ویژگی ها در سریالها بودیم به خصوص با توجه به محبوبیت خاص این کارکتر بین قشر جوان ، چالشی خاص برای او داشت؟ گفت: گروه سازنده ممنوعه، فیلم امیر را در جشنواره دیده بودند و از طریق میلاد کی مرام با این تیم آشنا شدم و طی صحبتی که با امیر پورکیان و صادق و مهدی یاری و دوستان داشتیم به این نتیجه رسیدیم که نقش دانیال را من بازی کنم.

نقش سختی بود و سختی آن به این شکل بود که تقریبا اولین بار بود که کاراکتری با این شمایل نشان داده میشد. 

پیش از این کاراکترهایی از این دست کار شده بود، ولی در دانیال میخواستیم از زوایه دیگری از این قشر صحبت کنیم‌.

اینکه ما همه مثل هم هستیم فقط بعضی از ما، دستمان توسط کسی در جای مناسب گرفته نشد و دانیال ممنوعه هم از همین قشر است.

قدیری ادامه داد: بر خلاف شخصیت خودم باید بگویم، بله دانیال از من خیلی دور بود ولی ما بازیگر هستیم و به کمک دوستان خصوصا امیر پورکیان کارگردان کار و میلاد کی مرام توانستم نقش را ایفا کنم.

به نظر خودم کاراکتر جذابی بود ، با اینکه  بخاطر شکل و شمایل و نوع کارکتر دانیال خیلی حساسیتها در ابتدا بود، اما خداروشکر در انتها چیز آبرومندی از این کاراکتر در آمد.

وی در پاسخ به این سوال که چه توصیه ای برای قشر جوان  خصوصا جوانهای گیلانی که با دیدن موفقیت شما و میلاد کی مرام و دیگر هنرمندان هم استانی انگیزه دو چندان پیدا میکنند که وارد عرصه  هنر شوند دارید گفت:

این سوال دغدغه همه بچه هایی که از شهرستان شروع کردن ، مثل خود من بوده و هست.

خود من چون رشتی هستم و سابقه کار در این شهر را دارم و با بچه ها در این شهر کار کردم میتوانم با اطمینان بگویم جوانان با استعداد وخلاق و به شدت خوبی هستند ، به نظر من بچه ها باید جسارت ریسک را داشته باشند.

وقتی میخواستم به پایتخت بروم، خیلی ها جلوی من را گرفتند و گفتند نرو، چه کار میخوای بکنی، چون کار و شغلی نداری وصحبتهای دیگر...

ولی چون هدفم را مشخص کرده بودم،  با وجود  تمام سختی ها در این راه قدم گذاشتم، در کنار تحصیلات دانشگاهی تجربه دستیار یک کارگردانی، بازی در سریال  را پیدا کردم و آرام آرام خودم را در این سیستم به بالا کشیدم و امیدوارم این اتفاق مداوم باشد .

من برای رسیدن به این جایگاه  از روزی که از گیلان رفتم، چیزی حدود دوازده سال تلاش مداوم داشتم.

حرف من این است اگر میخواهید درست پیشرفت کنید باید صبر داشته باشید، خسته نشوید  و تلاشتان مداوم باشد، هدفتان اگر درست باشد قطعا به نتیجه میرسید .

وی در پاسخ به سوالی راجع به تئاتر گیلان ودلیل کم شدن اقبال عمومی و جذب مخاطب نسبت به گذشته گفت: 

رک میگویم، احساس میکنم انگیزشان را از دست داده اند ، در صورتی که بچه ها خیلی خلاق تر از این حرفها هستند و خیلی کارهای بهتر از این میتوانند برای مردم  ارائه بدهند.

 

از طرفی مردم هم با توجه به خوراکی که امروز چه در بخش رسانه، تئاتر و سینما و... دارند وقتی وارد سالن نمایش میشوند دوست دارند قصه خوبی بشنوند و نمایش درست ببینند، بچه های گیلانی به شدت با استعداد و توانمند و قدرمند هستند.

باید حمایتها بیشتر از این باشد.

ما متاسفانه در شهر رشت دو الی سه سالن حرفه ای بیشتر نداریم، مثلا ما در این شهر سالن نمایشی داریم که وقتی نور گرفته میشود از پنجره سقف نور داخل صحنه میشود و در نتیجه نور پردازی درستی نمیتواند صورت بگیرد .

من میدانم که معاونت ارشاد استان بسیار جوان و پر انرژی ای هستند .

 من بر خلاف صحبتی که شما کردید میبینم که سر وصدای گیلان آنطرف بیشتر از اینها پیچیده، حتی در محافل هنری صحبت از کارهای رشت زیاد به گوش میرسد.

الان مشکلات اصلی تئاتر استان گیلان امکانات و انگیزه است .

باید به بچه ها انگیزه داشته شود، که اگر کار کنید، همین جا میتوانید پیشرفت کنید .

وقتی انگیزه نداشته باشند ، سالن مناسب نباشد، هزینهِ بردن کار به روی صحنه زیاد باشد ، به خصوص هزینه تبلیغات  نمیتوان انتظار اتفاقات خاصی را داشت.

به نظر من اگر صدا و سیمای مرکز گیلان به صورت تبلیغات تلویزیونی از اجراهای تئاتر حمایت کند و همینطور حمایت ها برای نصب پوستر و بنر توسط ارگانها در سطح شهر مطلوب باشد یقینا با وجود این حمایتها و  ایجاد انگیزه برای بچه ها ، اتفاقات بسیار بزرگی برای تئاتر استان رخ خواهد داد.

گفتگو: هامون مرتضایی