نفرات برتر جشنواره تئاتر مونولوگ بسیج گیلان معرفی شدند

نفرات برتر نخستین جشنواره تئاتر بسیج گیلان روز چهارشنبه با معرفی نفرات و آثار برتر به کار خود در رشت پایان داد.            
به گزارش هنر گیلان  در پایان این جشنواره و در بخش بازیگران زن ، محدثه صفارحمیدی با اجرای نمایش "چشمهای دکمه ای من" عنوان نخست را کسب کرد، فاطمه شیخ علی پور با نمایش "گلزخم" در رتبه دوم قرار گرفت و فاطمه شعبانی به اجرای نمایش "دریا آدم را عاشق می کند"، مقام سوم این جشنواره را تصاحب کرد.
   همچنین در بخش بازیگران مرد، مهدی نگهدار با نمایش "مصیر" مقام نخست را به خود اختصاص داد، مهدی پورخانی با نمایش "آب و آتش" رتبه دوم  و امیرعلی محصل تبریزی با نمایش "جاسوسی که الاغ بود" مقام سوم جشنواره مونولوگ بسیج گیلان را کسب کردند.
   مسئول سازمان بسیج هنرمندان گیلان  در خصوص برگزاری این جشنواره در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار کرد: این نخستین جشنواره مونولوگ بسیج بود که در خصوص رشادت های رزمندگان اسلام در طول هشت سال دفاع مقدس و همچنان شهدای مدافعان حرم به نمایش گذاشته شد.
   روح الله قمری افزود: ۳۵ اثر به این جشنواره ارسال شدکه در نهایت ۱۴ اثر برگزیده و به بخش داوری راه یافت که در نهایت، بازیگران برتر اول تا سوم در هر ۲ بخش بانوان و آقایان معرفی شدند.
   وی ادامه داد: به دلیل شیوع کرونا ، مدت بسیار زیادی بود که فعالیت های فرهنگی و هنری انجام نمی شد اما خوشبختانه با برپایی جشنواره تئاتر مونولوگ، فرصتی ایجاد شد تا شاهد اجرای کارهای فرهنگی و هنری باشیم که این امر مهمترین هدف برگزاری جشنواره بود.
   مسئول سازمان بسیج هنرمندان گیلان اضافه کرد: کشف استعدادهای جدید نیز، از دیگر اهداف این جشنواره بود که پس از شناسایی استعدادها، توانمندکردن آنان نیز مدنظر است تا این هنرمندان نیز درجات ترقی را طی کنند.
   در پایان به نفرات برتر بازیگران هر ۲ بخش بانوان و آقایان با اهدای لوح سپاس ، تندیس و جوایز نقدی تجلیل وتقدیر شد.
   مونولوگ یا تک گویی، شیوه‌ای نمایشی است که از اواخر قرن ۱۹ در نمایشنامه‌ نویسی و داستان‌نویسی متداول شده است. در این شیوه ذهن‌گرایی و درون‌گرایی مدنظر است که البته با ۲ رویکرد بیرونی و درونی ارائه می‌شود.
   در تک گویی درونی، آن چه در نمایش شنیده می‌شود، در خلوت و تنهایی شخصیت می‌گذرد، یعنی به نوعی شاهد واگویه‌های درونی شخصیت هستیم که در تنهایی‌اش صورت می‌گیرد. اما در تک گویی بیرونی، نوعی برون‌افکنی است که با صدای مشخص برای یک یا چند شنونده روایت می‌شود.