ولنگاری فرهنگی (حقیقی!)

ولنگاری فرهنگی (حقیقی!)
سالهاست در زمینه های فرهنگی و هنری افراد زیادی فعالیت های مختلفی را انجام داده اند و تجربیات زیادی را از سردی و گرمی و شکست و پیروزی بدست آورده اند،  در شهر ها و روستاهای مختلف و اینها سرمایه های فرهنگی و هنری استانمون محسوب میشوند.
اما متاسفانه هیچ سرمایه گذاری و یا استفاده ای از این افراد نشده و  شاید این افراد به دلایل مختلفی نخواستند و یا نتوانستند صاحب مجوزی رسمی برای این فعالیت خود باشند و فقط فعال فرهنگی و هنری محسوب میشوندو به همین دلیل عنوان موضوع را ولنگاری فرهنگی (حقیقی) گذاشتم که نوک پیکان این ولنگاری متولیان فرهنگ و هنر را هدف قرارداده است! 
 اما این اشخاص حقیقی  در زمینه کاری و فکری مطمنا اگر بیشتر از صاحبان مجوز های فرهنگی و هنری اطلاعات نداشته باشند ولی به لحاظ تجربی و ایده گرایی کمتر از آنها نخواهند بود .
 بنا براین شاهد هستیم، این سرمایه های با ارزش در استان بدون اینکه از آنها استفاده شود در حال کمرنگ شدن و یا حتی به دلیل بی توجهی در حال از بین رفتن می‌باشند.
مدیران ادارات فرهنگی و هنری در شهر ستان ها  و حتی شهرداری‌ها میتوانند با تشکیل کار گروهی متشکل از این افراد و با توجه به سوابق کاری و فعالیت هایشان از آنها در تصمیمات بهتر و موثرتر و خلاقانه تر در امر مدیریتی و اجرای برنامه های فرهنگی و هنری بهره برده و نتیجه های بهتری را کسب نمایند. 
این کارگروه ها بدور از هر نوع هزینه ای برای آن اداره ،در شهرستان  بوده و باعث متفاوت شدن و بهتر برگزاری برنامه ها خواهند شد و همچنین ایجاد انگیزه بیشتر برای این افراد برای فعالیت های بیشتر و بهتر خواهد بود . 
قطعا وجود کارگروه های فرهنگی و هنری و تخصصی در زمینه های مختلف کمک شایانی در زمینه های اقتصادی و حتی جذب سرمایه گذار فرهنگی خواهد نمود . 
امروزه بزرگترین نواقص ها ، کمبودها و ضعف ها در اجرای  برنامه ها به وضوح مشخص و برای مسئولین یک امر عادی شده و هیچ برنامه ریزی برای رفع این ولنگاری وجود ندارد!
امیدوارم این ضعف هرچه زودتر و با جدیت بر طرف و به فعالین فرهنگی و هنری (حقیقی) نسبت به گذشته، از سوی مدیران فرهنگی و هنری و ادارات  توجه بیشتری شود.
به قلم علیرضا شکوهی /