نقش «تیلور سوئیفت» و سلبریتی‌ها در شکست تاریخی «کامالا هریس»
آنچه برای یک سلبریتی مفید است، لزوماً به نفع یک شهروند معمولی نیست. واقعیت این است که «تیلور سوئیفت» و «بیانسه» هرگز نگران افزایش قیمت بنزین و مواد غذایی نیستند. سلبریتی‌ها در جامعه‌ی آمریکا آن‌قدر از زندگی واقعی جدا شده‌اند که دیدگاه‌های مسموم‌شان درباره سیاست و اجتماع ارزش شنیده شدن ندارد.
«دونالد ترامپ» سرانجام با کسب یک پیروزی قاطع، تاریخی و بزرگ به کاخ سفید بازگشت و بار دیگر به قدرتمندترین چهره در دنیای سیاست تبدیل شد. در حالی که جهان در شوک این اتفاق فرو رفته، اغلب رسانه‌ها مشغول تحلیل دلایل پیروزی نامزد جمهوری‌‌خواهان هستند و به بازنده‌ی انتخابات، کم‌تر می‌پردازند.
در جریان مهم‌ترین انتخابات تاریخ ایالات متحده، ائتلافی سه ضلعی متشکل از «ارتش و صنایع نظامی»، «سازمان‌های امنیتی» و «هالیوود» از کمپین دمکرات‌ها حمایت کردند. تقسیم کار صورت گرفته میان اضلاع ائتلاف به این ترتیب بود که نظامیان و امنیتی‌ها در پشت صحنه حضور داشتند و سلبریتی‌ها هم ویترین ستاد انتخاباتی «کامالا هریس» را تزئین می‌کردند.
بلافاصله پس از کناره‌گیری «جو بایدن» از نامزدی در انتخابات، «تیلور سوئیف» به عنوان بزرگ‌ترین ستاره حال حاضر موسیقی پاپ در جهان به همراه فهرست بلند بالایی از ستاره‌های موسیقی و سینما برای حمایت از هریس به خط شدند؛ از جمله بیانسه، امینم، جنیفر لوپز، چارلی اِکس‌سی‌اِکس، کیتی پری، لیدی گاگا، مدونا، آریانا گرانده و بروس اسپرینگستین به همراه رابرت دنیرو، جورج کلونی، آرنولد شوارتزنگر و حتی لبرون جیمز (ستاره‌ی سابق ان‌بی‌ای).
در میان این اسامی بزرگ، ماموریت جلب نظر «نسل ضد» در آمریکا به «چارلی اکس‌سی‌اکس» ستاره ۳۲ ساله موسیقی بریتانیا سپرده شد. وی پیش از این با انتشار آلبوم BRAT مخاطبان بسیاری را از میان این نسل بدست آورده بود. با این حال گزارش‌های اولیه حاکی از این است که پیروزی دونالد ترامپ مرهون حمایت گسترده «نسل ضد» بوده و ستاد انتخاباتی هریس از این نظر کاملا شکست خورده است.
پیشینه نقش آفرینی سلبریتی‌ها در رقابت‌های سیاسی به صد سال پیش بازمی‌گردد؛ زمانی که برای نخستین‌بار «آل جولسون» (بازیگر و کمدین بزرگ) در سال ۱۹۲۰ شمار زیادی از بازیگران را برای حمایت از «وارن جی هاردینگ» به راهپیمایی خیابانی فراخواند و در نهایت این نامزد جمهوری‌خواه به بیست و نهمین رئیس جمهور آمریکا تبدیل شد. با این حال یک قرن پس از این اتفاق، تاثیر سازنده‌ی سلبریتی‌ها بر موفقیت کمپین‌های سیاسی کاملا زیر سوال رفته است.
«مارگارتا بنتلی» که پیش از این کارکرد اجتماعی «تیلور سوئیفت» در جامعه آمریکا را مورد مطالعه قرار داده، می‌گوید: «در پیمایش‌های علمی ثابت شده که اگرچه حمایت سلبریتی‌ها می‌تواند میزان مشارکت در انتخابات را افزایش دهد، اما هرگز ثابت نشده است که می‌تواند تأثیر مستقیمی بر نحوه انتخاب مردم داشته باشد. رای دهندگان ممکن است پس از تایید یک سلبریتی تحقیقات بیشتری انجام دهند، اما در نهایت بر اساس ارزش‌های خود رای خواهند داد، نه ارزش‌های سلبریتی‌ها».
طبعا گرم شدن تنور انتخابات در شرایطی که نامزد ناکارآمد حزب دمکرات با پوپولیسمِ تهاجمیِ حزب جمهوری‌خواه روبه‌رو بود، فقط می‌توانست بر شدت موفقیت ترامپ بیافزاید. بلافاصله پس از حمایت تیلور سوئیفت از کامالا هریس، موسسه معتبر YouGov طی یک نظر سنجی به نتایجی شگفت‌انگیز دست‌یافت؛ بر اساس این نظرسنجی اگرچه این حمایت، میزان اقبال به هریس را ۸ درصد افزایش داد اما ۲۰ درصد از آمریکایی‌ها نیز اعلام کردند که به دلیل بیزاری از تیلور سوئیفت به احتمال بسیار زیاد به دونالد ترامپ رای خواهند داد!
«لورنس اف ماسلون» استاد هنر در دانشگاه نیویورک درباره تغییر نحوه‌ی اثرگذاری سلبریتی‌ها در ستادهای انتخاباتی می‌گوید: «امروزه حمایت سلبریتی‌ها از سیاستمداران بیش از اینکه برای سیاستمداران مفید باشد، برای خود سلبریتی‌ها مفید است. سلبریتی‌ها با حمایت از سیاستمداران و نامزدهای انتخاباتی، جایگاه خود را در نگاه مردم تقویت می‌کنند و اعتبار بیشتری بدست می‌آورند. صادقانه بگویم، برای هیچ‌کس اهمیتی ندارد که جرج کلونی و رابرت دنیرو درباره انتخابات چگونه فکر می‌کنند».
آنچه برای یک سلبریتی مفید است، لزوماً به نفع یک شهروند معمولی نیست. واقعیت این است که «تیلور سوئیفت» و «بیانسه» هرگز نگران افزایش قیمت بنزین و مواد غذایی نیستند. سلبریتی‌ها در جامعه‌ی آمریکا آن‌قدر از زندگی واقعی جدا شده‌اند که دیدگاه‌های مسموم‌شان درباره سیاست و اجتماع ارزش شنیده شدن ندارد.
به عنوان مثال می‌توان به موضع‌گیری نفرت‌انگیز و موهن «ریکی جِرویز» بازیگر و کمدین مشهور اشاره کرد که در ماه ژوئن خطاب به مردم آمریکا گفت: «من به عنوان یک سلبریتی، همه‌ی چیزهای لازم را درباره علم و سیاست می‌دانم! پس وقتی به شما می‌گویم به چه کسی رای بدهید، باید به من اعتماد کنید. اگر به گزینه‌ی درست [کامالا هریس] رای ندهید، مرتکب جنایتی نفرت‌انگیز شده‌اید و این باعث ناراحتی و عصبانیت من می‌شود. در این صورت من آمریکا را ترک می‌کنم و مطمئنا شما این را نمی‌خواهید!»
علاوه بر این موارد باید یادآور شد که جایگاه سلبریتی‌ها در افکار عمومی آمریکا به دنبال رسوایی بزرگ «شان دیدی» با آسیب‌های جبران‌ناپذیری روبه‌رو شده بود. «شان دیدی» (رپر و تهیه‌کننده موسیقی) در حال حاضر به اتهام تجاوز و آزار جنسیِ ۱۲۰ نفر از شهروندان مرد و زن در بازداشت به سر می‌برد. برای مردم آمریکا محرز است که بسیاری از ستارگان موسیقی و سینمای آمریکا از روابط بسیار نزدیک و صمیمانه‌ای با شان دیدی برخوردار هستند و در اغلب پارتی‌های او حضور داشته‌اند.
در حالی که گفته می‌شود صدها ساعت فیلم از این مهمانی‌ها با حضور چهره‌های شاخص هالیوود موجود است، دستگاه امنیتی آمریکا تلاش زیادی کرده تا با ممانعت از درز آن‌ها هالیوود را از خطر نابودی کامل نجات دهد. گفته می‌شود «شان دیدی» در همین مهمانی‌ها به همراه ستارگان هالیوود مرتکب اعمال شنیع و شیطانی شده و پس از مجبور کردن قربانیان به مصرف مواد مخدر، آن‌ها را مورد تعرض جنسی قرار داده است. ستاد انتخاباتی دونالد ترامپ ظرف یک سال گذشته با همین مستمسک توانست حمایت خواننده‌ها و بازیگران هالیوودی از کامالا هریس را خنثی و به ضد خود تبدیل کند.
منبع: اختصاصی «بیلبورد»/ یادداشتی از «محمدحسین حیدری»