چرا «راغب» از «مهستی» خواند؟
راغب خواننده ای تکنیکی است که از موسیقی سنتی به پاپ یا فیوژن رسیده و به دلیل لحن خوانش ایرانی آثارش مخاطبان خاصی دارد.
خود راغب نیز بارها در مصاحبه های خود اظهار داشته تولیداتش بر اساس ردیف های موسیقی ایرانی است و الهام گرفته از نصرالله معین.
راغب از معدود خوانندگانی ست که در کنسرتهایش آواز ایرانی اجرا میکند و به بازخوانی آثار قدیمی پاپ و سنتی می‌پردازد .
او در آخرین بازخوانی خود که در فضای مجازی مورد توجه قرار گرفته به سراغ قطعه ای از مهستی رفته و آنرا به خوبی اجرا نموده است و در توضیح این پست نوشته:
اگر بازخوانی های قبلی مارو گوش داده باشید آهنگ حقیقت در دستگاه شور و آهنگ عشق پاک در دستگاه سه گاه ساخته شده و این نشان از تسلط آهنگساز و علم بالای آهنگساز در ژانر موسیقی کلاسیک هست. بله استاد جهانبخش پازوکی که یک تلنت در زمان خودشان بودند و یک نابغه ی موسیقی در تمام ادوار موسیقی ایران. چراکه ترانه های اکثر کارهایی که تولید می‌کردند را خود استاد میگفتند و همه ی آن آثار ماندگار شدند…
دلیل اینکه امروزه آهنگسازان ما سراغ ملودی های مختلف در دستگاه ها وآوازهای ایرانی نمیروند چیست؟ چرا بیشتر قطعات امروزی بیشتر درگام مینور یا نهایتا ماژور ساخته میشوند؟
با تنوعی که ما در موسیقی اصیل کشورمان داریم «گوشه های مختلف در دستگاه ها و آوازها»، آیا نیاز نیست کارها به سمت وسوی ملودی های شیرین و دلچسبی برود که در قلب وجان مردم رخنه کرده؟….
نویسنده: «حامد حسین زادگان» / منبع: اختصاصی«بیلبورد»