یادگیری موسیقی با جیب خالی؛ رویای دست‌نیافتنی؟
رضا شایسته، از نوازندگان شناخته شده ساز ویولن، گفت: «آموزشگاه‌های موسیقی در حال حاضر وضعیت خوبی ندارند و از جنگ تحمیلی ۱۲ روزه به بعد شرایط بدتر هم شده است و متقاضیان کمتر شده‌اند. موضوع دیگرمشکلات اقتصادی مردم است که با توجه به شرایط اکنون جامعه استقبال کمتری از سوی خانواده‌ها صورت می‌گیرد.»
به گزارش هنر گیلان طی یک دهه اخیر آموزش موسیقی در جامعه و خانواده‌ها به یک هنر آموزشی لاکچری تبدیل شده است؛ هنری که به دلیل هزینه‌های بالای آموزش و تهیه ساز و تجهیزات، مشتاقان بسیاری را خانه‌نشین کرده و شوق آموختن را از آن‌ها گرفته است.
در مقابل، آموزشگاه‌داران و معلمان آموزشگاه‌ها هم به دلیل اجاره‌های گزاف، دستمزد بالای موزیسین‌های خوب و معتبر و مالیات‌های سنگین، چندان دل به کار نمی‌دهند و ترجیحشان بر این است که با بهره بردن از معلمان درجه دو یا سه به کار خود ادامه دهند.
زیدالله طلوعی ازپیشکسوتان تار و سه تار است و نزدیک به ۳۰ سال است که مدیریت یکی از آموزشگاه‌های قدیمی تهران را برعهده دارد.
او درباره شرایط حال حاضر این آموزشگاه بیان کرد: «شرایط متغیر است، یک زمان‌هایی بسیار خوب است و دوستان بسیاری مراجعه می‌کنند و در یک زمان‌هایی هم رونقی ندارد. درواقع باید بگویم آموزشگاه «چاووش» پاتوق هنری ماست و با دوستان هنرمند در اینجا جمع می‌شویم و تلاشمان این است درراستای آموزش موسیقی هرکاری از دستمان بر بیاید انجام بدهیم. »
به گفته این استاد موسیقی، در این آموزشگاه علاوه بر تدریس سازهای ایرانی، پیانو و ویولن کلاسیک هم آموزش داده می‌شود.
طلوعی می‌گوید: «تعداد آموزشگاه‌های موسیقی که با مجوز وزارت فرهنگ فعالیت می‌کنند آنقدر زیاد است که موجب شده استقبال کمتری از آموزشگاه ما صورت بگیرد و کارها از رونق افتاده است. در همین محدوده حداقل ۳۰ آموزشگاه موسیقی فعالیت دارند و دست بسیار شده است. جالب اینکه دوستانی که باید روی صحنه باشند همه به آموزش موسیقی می‌پردازند اما آن زمان که ما موسیقی را شروع کردیم تلاشمان این بود بیشتر روی صحنه باشیم تا تدریس موسیقی.»
این نوازنده به موضوع شهریه‌های آموزشگاه‌های موسیقی اشاره کرد و افزود: «برخی از آموزشگاه‌های موسیقی با توجه به شهریه‌های بالا از استادان بی‌تجربه استفاده می‌کنند اما دراین آموزشگاه با وجود حضور استادان درجه یک، شهریه‌ها طبق تعرفه دفتر برنامه‌ریزی و آموزش هنری است، اگرچه این میزان پرداختی‌ها کفاف زندگی استادان را نمی‌دهد اما برای خانواده‌ها هم مشکل است.»
منبع: «ایران»