یادداشت ناصر وحدتی بر نمایش مکانیک

سالن خاتم الانبيا

نويسنده و كارگردان:
مهرداد هنرمند

اين نمايش سه شب ديگر روي اكران است
(گوشم را به دل صدفي فشردم صداي كف دريا در دلش نهفته بود
صدف را در لانه نه ي پرنده اي نهادم اما همچنان صداي كف دريا در دلش بود)
جمله ي فوق حدودن ديالك ابتداي نمايش بود
كه بازي حيرت اور
حديث نيك رو
مهرداد بخشي
سينا صيام
ساناز عزيزي
و
شقايق ارشيا
انچه كه يك دنده بودن يك انسان سبب تخريب زندكي ادمهاي پيرامونش را رغم ميزند روي سن در منظر تما شا گران جوان و فرهيخته تاتر رشت اوردند

كار البته كار طاقت فرسا در چارچوب يك سيستم مبتني بر راديكايسم انچنان انساني مي افريند كه ابتدا خود سپس شالوده ي زندگي را بر باد ميدهد البته نويسنده اين وسط گريزي هم به جنك دارد و گودكان جنك  دارد و فراهم اوردن لوكيشن منحصر بفرد تا انعكاس درون مايه ي راديكاليسم محض موضوع نمايش شود
 هيچ رقم نوشته نميشود و نميتواند انچه روي سن اين نمايش بتماشا اورد انعكاس دهد
فقط بايد نمايش را از نزديك ديد
حالا
چه كساني امشب من ديدم به تماشاي اين نمايش امده بودند
بيشتر زن و كمتر مرد بودند  البته همه جوان
ايا كارمندان اداره ها و كار گران نيازي به انچه كه اگاه و هوشمند نمودن نمايش و نمايش هاي ديكر رقم ميزنند بي نياز هستند
يعني در اگاهي و دانستن چيزي كم ندارند
رشت پايتخت تاتر ايران است (از نظر من)
اما چرا اقشاري كه نام بردم بتما شاي تاتر نمي ايند
بازي ها جهاني و ميزانسن حيرت اور از فاكتور هاي اساسي نمايش است
ناصر وحدتي
دوم ابان ٩٦

 عکاس : دانیال شفیعی/