مهدی فرهمند؛ کارشناس ارشد مدیریت کشاورزی،کارمند جهاد کشاورزی.فعال تیاتر معلولان

و اما گفتگوی ایشان در زمینه ی تیاتر،مسایل و مشکلات:

 از سال ۷۸ تئاتر رو شروع کردم،با اینکه خودم عضوی از جامعه معلولین محسوب میشدم به خواست خودم و اینکه کمبود و محدودیتی در رقابت با افراد و دوستان سالم و نرمال جامعه نمی دیدم کار تیاتر رو با اکثریت جامعه تیاتر شروع کردم چه به عنوان بازیگر چه به عنوان کارگردان.

و خدا رو شکر به شهادت کارهای اجرا شده و تعاریف پیشکسوتان تئاتر رشت موفق بودم...

از دو سال پیش به دعوت ابراهیم حسن زاده به عنوان دستیار کارگردان و بازیگر وارد تئاتر معلولین شدم و در حال حاضر هم به عنوان کارگردان و دستیار کارگردان در خدمت این عزیزان هستم...

 

 از بدو ورود متوجه پتانسیل و انرژی نهفته و کشف نشده این عزیزان شدم.

هدف من از حضور در جمع این عزیزان، بالا بردن سطح هنری بازی و توانمندی توانخواهان با تمرین و روحیه دادن و از بین بردن فاصله ی موجود بین جامعه نرمال و جامعه توانخواهان است و شعار من اینه که هیچ تفاوتی بین این دوجامعه نیست و نباید باشه،چون معلولیت شاید اندکی محدودیت باشد اما محرومیت به هیچ وجه نیست.

درحال حاضر تئاتر معلولین خوشبختانه از حالت دلسوزی و بدبخت جلوه دادن این عزیزان در حال خارج شدنه و به سمت نمایش،موفقیتها و واقعیتهای زندگی این جامعه پیش میره و باید به نقطه ای برسه که توانخواهان احساس توانمندی و خلاقیت داشته باشند و خودشون رو لایق نقشهای درجه اول بدونن و کارگردانهای بزرگوار هم نقشهایی که در توان این عزیزان هست رو بدون دلسوزی و با وسواس بازی بخوان و از شعارهایی مثل "معلول هست" و "همین قدر هم که بازی کرده کافیه" ،اجتناب کنن.

با شکل گرفتن انجمن تئاتر معلولین و انشاالله سازماندهی هنرمندان توانخواه و معلول کار انتخاب بازیگر برای کارگردانها آسون تر میشه و بازیگر توانخواه با اتکا به انجمن با خیال راحت برای اجرای نقش، تمرکز و تفکر میکنه و نگران دستمزد و مسائل حاشیه ای و پشت پرده نخواهد شد. 

سازمانهای حمایتی معلولین باید موظف بشن تا از این به بعد کلیه جشنواره ها و همایشهای مربوط به تئاتر معلولین رو با هماهنگی این انجمن انجام بدن یا کلا به این انجمن واگذار کنن.

اگه پشتیبانی از طرف مقامات استان صورت بگیره،این انجمن میتونه سرآغاز فصل جدیدی در شکوفایی استعدادهای جوان و نهفته معلولین و تزریق این استعدادها به جامعه هنری استان و کشور بشه...

مدیریت بازیگران و دست اندرکاران تیاتر معلولین باید کلا از سیستم حال حاضر خارج بشه، و سیستمی به دور از بغض و انتقام و گروکشی های خارج از تئاتر بشه.

متاسفانه سازمانهای مربوطه به هیچ وجه با هم موازی و هماهنگ نیستند و در این بین بسیاری از کارگردان ها و بازیگران مطرح معلولین متضرر میشن.

زیرساختهای ناچیز تئاتر معلولین در اختیار همین چند سازمان و ارگان ناهماهنگ هستن و در این بین سهم کسی بیشتر خواهد شد که چشم بسته تمام شرایط این سازمانها رو قبول کنه و این سیستم برای رشد تئاتر معلولین کاملا مضر و کشنده خواهد بود.

به امید تغییر...