گفتگو با کارگردان و بازیگران تئاتر اسب‌ های پشت پنجره در آستانه اجرا در تماشاخانه هامون رشت

 

این متن دغدغه متفاوتی در مورد  جنگ دارد، به علت اینکه فقط در موضوع جنگ به مردها نگاه نکنیم به اینکه یک مردی به جنگ میرود و کشته میشود یا در فرهنگ خود ما شهید میشود در بخشی دیگر از ماجرا این زنها هستند که منتظر میمانند این زنها هستند که تحمل میکنند، حتی موقعی که مردهایشان از جنگ باز میگردند آنها هستند که با شرایط میجنگند به خاطر آسیب‌ هایی که این مردها در جنگ دیده و با خود به خانه می آورند .

آرمین حیدری در جواب این سوال که چرا هیچگاه به سمت متن رئال نرفته گفت: متنی که ساختار خوب داشته باشد و رئال باشد و با پتانسیل نور و بازیگر و شرایط امکان اجرا داشته باشد خیلی کم است و اگر هم این نوع متنها را برداریم اون کشش و جذابیتی و  امکان  خلاقیت در این متن ها نسبت به متنهای سورئال ، ابزورد و... همیشه محدود بوده است.

او در جواب اینکه این متن چه کدهایی دارد که تماشاگر را بتواند با خود همراه کند گفت: علیرغم اینکه این مت در مورد جنگ است، ولی مخاطب هایی که می آیند یاد زندگی خودشان می افتند، مثلا همسراشان به عنوان کارمند بیرون خانه کار میکند و تمام دغدغه های خودش و محیط کارش را  از بیرون وارد خانه میکنند و این زنها هستند باید تحمل کنند و بسازند.

این جنگ را میتوان به همه چیز ربط داد، یک محیط پر از تشنج پر از اضطراب که مردها آنجا حضور پیدا میکنند و همه چیز به اسم مردهاست و این زنها هستند که باید با این مرد کنار بیایند.

او در مورد جمع شدن این تیم در کنار هم و انتخاب بازیگر های کار گفت:

هیچ کس فکر نکنم هم اکنون با این مسائل مالی و زمان کم بخواهد یک کار با زمان بالا که نیاز به فکر دارد و نمی توان به راحتی بدون فکر به تمام میزانسن ها به صحنه برد و نیاز به تمرین مداوم دارد رو انتخاب کند، اما من با انتخاب این متن این ریسک را کردم و با انتخاب بازیگرانی که هم اکنون در حال تمرین هستیم سعی کردیم تیمی را جمع کنیم که زمان و انگیزه کافی رو برای هر چه بهتر به صحنه رفتن کار داشته باشند .

آرمین حیدری در مورد وفاداری به متن گفت تمام تلاش ما این بود که تمام لایه های متن را در بیاوریم 

این طور نبود که فقط یک متن رو انتخاب کنیم و لایه های رویی رودر نظر داشته باشیم و فقط دیالوگ ها را  بگوییم.

این متن را از جنبه های مختلف حتی با ترجمه های مختلف موجود مورد بررسی قرار دادیم.

او در مورد فضای کار و اجرای  این تئاتر و مدت تمرینات گفت:

حدود شش ماه تمرین داشتیم سعی کردیم تمام دغدغه ما دغدغه اجرا و متن باشد.

سعی کردیم که با تمام وجود تمرین کنیم چون بیشتر افراد گروه شاغل هستند و زمان بندی برایشان مهم است سعی کردیم با زمان بندی درست در تمام زمان تمرینات بهترین بهره را ببریم.

او در مورد مسئله اقتصادی تئاتر و اینکه آیا تئاتر تونسته آن چنان که باید از نظر مالی برای تیم آن نتیجه مطلوب را داشته باشد گفت:

حقیقتا نمیتوان به این مسئله زیاد فکر کرد، اگر جنبه مالی باشد هیچ گاه این بچه ها کنار هم جمع نمیشود و عشق به تئاتر آنها را کنار هم جمع کرده است.

او در جواب این سوال  آیا حمایتی از ارگانها برای خرد بلیط حمایتی تبلیغات و ... شده تا یک کارگردان به دور از مسائل مالی بتواند به خود اجرا فکر کند گفت: دذ چند سال اخیر اگر حمایتی هم شده برای اشخاص خاص است و برای ما جوانان حمایت خاصی نشده و ما هم انتظاری نداریم کاری انجام بدیم که جنبه سیاسی داشته باشد یا به فرد خاصی ربط داشته باشد

وی افزود: درآمد تئاتر آنقدر نیست که بتواند صرف هزینه تبلیغات کند 

همین که یک گروه جمع میشوند و آکساسوار ها و لباس ها تهیه میشود  واقعا کار راحتی نیست این که ما باید هزینه زیادی رو برای تبلیغات شهری انجام بدیم شرایط را سخت تر میکند.

او در جواب درخواست از مسئولین گفت: درخواست خاصی نداریم چون در حد وعده باقی میماند.

او در جواب اینکه تئاتر تونسته اون طور که باید و شاید با مخاطب در گیلان ارتباط برقرار کند گفت:

تئاتر با هر سختی هست دارد راه خود را پیدا میکند.

امیدوارم تئاتر به عنوان یک چیز اساسی مثل لباس، خوراک و... وارد انتخاب های اصلی مردم شود.

او در جواب اقبال کارهای تهرانی نسبت به کارهای تولید گیلان در استان از جهت فروش بلیط وحمایت و... گفت:

او در انتها گفت: امیدوارم تماشاگران فهیم گیلان از این تئاتر خوششان بیاید چون ثمره تمرینات زیادی هست که بچه ها انجام دادند و صبوری کردند تا به بهترین شکل برای به صحنه رفتن آماده شود.

اکبر محبوبی فر از پیشکسوتان تئاتر و تلویزیون هستند که سالها حضور در صحنه تمایش و قاب تلویزیون را در کارنامه هنری خود دارد نیز در صحبت هایی گفت: در زمان سریال بام های مه آلود به کارگردانی آقای حلوی با آرمین حیدری  آشنا شدم. از همان جا تفکر حرفه ای و تعهد کاری وب برای من بسیار جالب بود و وقتی این نقش را به من پیشنهاد کردند با توجه به شناختی که داشتم قبول کردم.

ایشان در مورد متن و نقش خودشان گفتند:

در ابتدا باید بگویم این متن تغییرات زیادی پیدا کرد، از نظر فرم تا به شکل اجرایی امروز رسید 

من در این نمایش نقش یک سرهنگ را بازی میکنم که در جنگ دچار آسیب جسمی و مشکلات عصبی هم شده  و در کنارش با وجود خلق نظامی آدم بسیار حساسی هم است.

او در جواب اینکه چقدر به متن در اجرا وفادار بودید گفتند:

متن همان متن است و تغییرات در روند اجرایی و فرم بوده و در طول تمرینات به شکل امروزی رسیده است. 

او در جواب فضای کار برای نزدیکی با ذاعقه فضای استان گفت:

آرمین حیدری و تیم و حتی خود من سعی کردیم در بهترین شکل ممکن کار را اجرا کنیم.

متاسفانه تئاتر ما چند سالی است آن  طور که باید و شاید مخاطب عام خود را ندارد و به نظر من مخاطب خاص و بچه های تئاتر که تخصصی تئاتر را دنبال میکنند بهترین مشتری این سبک ها هستند اما بسیار امیدواریم مورد اقبال و توجه تماشاگرهای عام هم قرار بگیرد چون برای این کار بسیار تلاش شد تا به بهترین فرم اجرایی برسد.

او در جواب این سوال که به عنوان یک پیشکسوت تئاتر که فراز و نشیب تئاتر در استان را لمس کرده اید چه راهکاری را برای جذب حداکثری تئاتر پیشنهاد می دهید گفت:

در این سالهای اخیر بسیار تلاش کردند که تماشاگر را با تئاتر و سالنهای تئاتر آشنا کنند.

اجراهای مناسبی و جشنواره های آموزشگاهی با اقبال خوب تماشاگرها مواجه میشود به علت شرایط ویژهژ

اما تماشاگر چون پای تلویزیون مینشیند و حتی فیلمهای سینمایی را امروزه در اتاق خودشان به جای رفتن به سینما تماشا میکنند 

بسیار سخت است او را جذب کرد و باید امکاناتی رافراهم کرد تا تماشاگر راغب شود به سالن بیاید و بتواند تبدیل به تماشاگر دائم و تخصصی تئاتر شود. 

یکی از راهکاریی که دولت مردان تئاتر برای جذب مخاطب تئاتر کردند اجرای تئاتر خیابانی بود 

بسیار سعی کردند حالا که مردم به تئاتر نمی آیند تئاتر را به خیابان ببرند.

اما اگر قرار است به کارهای خیابانی اهمیت بدیم باید بهترینها انتخاب شود.

وی در ادامه گفت: تئاتر هایی که حالت مدرن دارند مثل این کار امیدوارم مخاطب خوبی جذب کند اما برای جذب مخاطب نیاز به تبلیغات است و کارها بدون وجود اسپانسر به آن صورت که باید معرفی نمیشوند.

برای این کار خود کارگردان تمام هزینه ها را به دوش کشید و این نشان از عشق این جوان به کارش دارد و من به عنوان یک تماشاگر تئاتر امیدوارم کارش با اقبال خوبی روبرو بشود.

او در جواب ضعف ها ، کمبودها و نقاط قوت تئاتر استان گفت:

ما میگوییم بیش از صدسال تئاتر داریم، پیشرو تئاتر هستیم اما فقط با سخن و حرف نمیشود.

ارشاد میگوید همین که به شما سالن میدهیم همین که برقی روشن هست همین که امکانات میدهیم  خیلی کار هست ما بودجه ای نداریم.

از طرفی شهرداری دارد کار فرهنگی انجام میدهد اما انواع جشنواره ها را میگذارد و بودجه تقسیم میشود به نظر من اگر ردیف بودجه فقط تخصصی برای تئاتر در نظر بگیرد بسیار اثرگذار است.

متاسفانه عده ای فکر میکنند مالک تئاتر هستند، اما تئاتر برای همه فعالان تئاتر است.

باید همه درگیر باشند تا تئاتر زنده بماند.

از طرفی زمانی آموزش پرورش بسیار تاثیر گذار بود تا زیر ساخت های تئاتر را فراهم کند و در فوق برنامه های مدارس تئاتر شکل میگرفت.

اما متاسفانه نه آن حوصله است نه آن بودجه هست، حمایتی از هنرمندان و فعالان نمیشود.  

باید بگویم ممنونم ازین جوانها که در این اثر بازی می‌کنند و وقت و زمان و همه چیز را میگذارند تا با اشتیاق بازی کنند.

و در پایان در جواب این سوال که چرا تئاتر؟

گفتند وقتی یک تئاتری کار فرهنگی میکند زمانش را در بهترین جا دارد صرف میکند، برای اشاعه فرهنگ  و این چیز کمی نیست. 

وقتی من کاری میکنم از آن لذت ببرم  دیگری هم لذت میبرم

امیدوارم تماشاگر از اجرای ما لذت ببرد.

در مورد نقش خودش در این نمایش گفت:

نقش سختی در این نمایش دارم، چون داستان یک سرباز است که از جنگ برگشته و یک سری تشویش ها را از جنگ با خودش به خانه آورده و نمیتواند یک سری مسائل را قبول کند و دچار آشفتگی های ذهنی است.

با اینکه شاید این نقش نسبت به سایر پرسوناژها مدت زمان کمتری حضور صحنه ای داشته باشد اما حضورش در روایت داستان بسیار موثر است و خودم هم بسیار این نقش را دوست دارم.

او در جواب ویژگی خاص این کارگفت:

 وجود رفاقت نزدیک او با کارگردان کار و دیگر اعضای گروه که همه بازیگرها  در یک آموزشگاه دوره بازیگری را گذرانده اند و همه به صورت اتفاقی به کار اضافه شدند   از خاص ترین ویژگی های تمرینات این کار است.

او در جواب بازخورد مالی تئاتر گفت:

از نظر مالی اگر بخواهیم بگوییم باید خیلی ثابت قدم بود تا در این مسیر دوام آورد که بسیار سخت است  و کسانی که تئاتر کار میکنند چیزی بیشتر از مسائل مالی آنها را نگه میدارد و شاید بهتر باشد بگویم از سختی زندگی واقعی و آن خشک بودن به تئاتر پناه می آورند و حالشان اینجا خوب است که نمیتوان با هیچ مسئله مالی عوض کرد.

در بخش دیگر مانی پرتوی کوچکنرین عضو گروه به ما گفت: من از سال نود و دو دوره بازیگری رو شروع کردم و قبلا هم تجربه حضور در سه کار به کارگردانی آرمین حیدری را دارم.

من تا به امروز بیست ویک کار تصویری و تئاتر اجرا کردم. 

او در مورد حضورش در تئاتر گفت: بعد حضور تئاتر جوجه خروس توسط آرمین حیدری به کار آش با طعم زهر و آقای رسائلی معرفی شدم و به همراه این کار اولین تجربه صحنه ای فجر رو داشتم 

او در مورد نقش خودش در کار گفت: من در این اثر علاقه خاصی به اسب ها دارم و تمام روز از پشت پنجره به اسب ها نگاه میکنم اما بعدا متوجه میشود بیرون از خانه جنگ است.

در بخش دیگر شاهد غروی از بازیگران این کار در معرفی خود گفت از سال نود وارد عرصه تئاتر شدم و توسط یکی از اساتید خود در آموزشگاه افرا به کار ارمین حیدری معرفی شدم و بعد از مطالعه متن و اینکه این نقش با نقش هایی که قبلا بازی کرده بودم کاملا متفاوت بود  و چون شناخت کامل از کار آرمین حیدری و کارهای قبلی او داشتم به کار اضافه شدم 

او در مورد نقش خود در کار گفت : 

نقش من یه جورایی فضای کار را میشکند در کار  و نقش بسیار متفاوتی دارد.

 و برای خودم که قبلا تجربه بازی در نقش های خشن را داشتم بازی در این نقش که فانتزی زیادی دارد بسیار جالب بود.

او در مورد کار با آرمین حیدری گفت: من قبلا دو اثر از کارهای آرمین حیدری را دیده بودم کارهای بسیار تر و تمیزی بود.

معمولا ما در این استان کارمان  به مشکل بر میخورد به عنوان مثال روز آخر دکور میبندیم اکساسورار نیست  و امکانات نیست کارهابه مشکل بر میخورد.

آرمین حیدری دنبال متن های خاصی میرود مثل همین متن اسب های پشت پنجره اثر   ویسنی یک و این از ویژگی های منحصر به فرد اوست.

و در مورد ریسک اجرای تئاترهای این دست  گفت همیشه این خطر وجود دارد به خصوص که ما در فرم های اجرایی هم ابهاماتی هم ایجاد کردیم اما وظیفه خودمون دانستیم انچه که در ذهنمان هست را ارائه بدیم.

از طرفی اتفاق خوبی که  در تماشاخانه هامون شاهدش هستیم این است که تماشاگرهای هامون با تماشاگرهای معمول تئاتر ما متفاوت هستند  و تماشاگرهای خودش را این سالن دارد که از نقاط مثبت این سالن است. 

او در انتها گفت: امیدواریم بتونیم یه کار تمیز را به صحنه ببریم و بتوانیم تئاتر را به سبد فرهنگی مردم وارد کنیم.

و نقش او در این نمایش نقش یک دختر است که پدرش به جنگ رفته و بعد از جنگ با اختلالات روانی به خانه بازگشته و دختر باید در این شرایط با پدرش زندگی کند. 

چیزهایی که به این کاراکتر اضافه شده این است که با اینکه نقش یک دختر نوجوان است و شور و شوق جوانی دارد باید از پدرش مراقبت کند و از طرفی یک سری عقده هایی از کودکی خود دارد،به واسطه اخلاق نظامی پدرش، حالا که پدرش این شرایط را دارد حس انتقام نسبت به او پیدا کرده 

او در مورد کار با آرمین حیدری گفت او کارگردان بسیار سختگیر و جدی ای است.

تمرینات در این مدت دچار تغییر و تحول بسیار شد تا به فرم امروزی برسد.

او در مورد حضور خود در تئاتر گفت: انگارچیزی بوده که  از بدو تولد با او همراه بوده 

در تئاتر زندگی های دیگری را میتوانم تجربه کنم که بسیار لذت بخش است و میتوان در نقش های دیگر رفت وزندگی های دیگر را تجربه کنم.

به نظر من تئاتر یک دیوانگی خاص میخواهد چون خود من با وجود فشار شغل دیگر و بی خوابی ها و همه چیز به خاطر عشق به تئاتر ادامه میدهم.

او در انتها گفت: امیدوارم تمام کارهای تئاتراستان  نه فقط کار خود ما، توسط ما گیلانی ها و رشتی ها بیشتر حمایت بشه.

تهیه و گزارش:

هامون مرتضایی

عوامل اسب هاي پشت پنجره

نويسنده: ماتئي ويسني يك

مترجم:تينوش نظم جو

كارگردان: آرمين حيدري.                 

مشاوركارگردان: مهدي شايان

بازيگران:اكبر محبوبي فر شاهد غروي ماكان حسن پور مولود موسوي مريم جلالي طاهره عموزاده ماني پرتوي

طراح صحنه : مصطفي جعفري

طراح لباس : فرانك صبايي

 آهنگساز: پرهام پتكي

طراح گريم: هديه خادم

طراح نور: مهيار بهروز

طراح پوستر:هامون مرتضايي

روابط عمومي: پريسا عمويي

اپراتور موسيقي : آروين پرسون

مديرصحنه: شايان  معيني 

تصوير و تدوين : سجاد سحري

دستيار صحنه: پرهام كاظمي مرتضي سلامت

دستيار لباس حديث كريمي

منشي صحنه: طاهره عموزاده