رنگهای زندگی در شعر سید ضیاء الدین شفیعی
افزودن به علاقمندی ها
شما وارد سایت نشده‌اید
به گزارش هنر گیلان کتاب در چهار فصل و شامل 54 شعر است که در قالب‌های نیمایی و آزاد سروده
شده اند. «شادی، اندوه، اعتراض و مرگ » جانمایه‌ی شعرهای این دفتر است.
باب
نخست این مجموعه ی شعر با عنوان «سپید» شامل دو بخش «رنگ اول بهار» و «رنگ
دوم بهار» است ؛ که شاعر در آن به بهار نه فقط به عنوان یک فصل که یک
نماد نگریسته و تاویل خود از آن را در شعرهایش آورده:
ماهیان خواب هایم را /از دریا به تنگ برده اند/دیگر /من هیچ خوابی نمی بینم.
در فصل 'سیاه' با شعرهایی دارای موضوعی تابو و کمتر در شعر فارسی پرداخته شده روبه رو می شویم:
خیابان برای روییدن هیچ گلی/مناسب نیست/این رویاهای پلاسیده/روزی /از سبد گلفروشی/
افتاده است.
فصل 'خاکستری' کتاب هم مضمونی اجتماعی سیاسی دارد :
تلخ بود/سرکشید/عاقبت پدر/در تظاهرات/اسلحه /به صورت پسر کشید.
و باب چهارم کتاب نیز نقدی اجتماعی مذهبی است:
هر روز/ عاشوراست/وگرنه/ این همه لشکر/هر سال/ به جنگ تو/ نمی آمدند.
سید
ضیاء الدین شفیعی در باره انتشار این کتاب به ایرنا گفت : «سپید، سیاه،
خاکستری، قرمز» به همراه دو کتاب دیگرم، که هر سه در سال اخیر منتشر شده
اند در نمایشگاه کتاب تهران عرضه خواهند شد. این هر سه کتاب در تیراژ 1000
نسخه از سوی موسسه‌ی هنررسانه اردیبهشت منتشر شده است.
وی یاداور شد:
دو کتاب دیگری که امسال منتشر شده است یکی مجموعه شعری با نام «گسستگی»
بوده و دیگری کتابی به نام «شاعر شدن؛ محال یا ممکن» که مروری دیگرگونه و
کاربردی است پیرامون مباحث تئوریک شعر.
شفیعی خاطرنشان کرد: با توجه به
فرم‌گرایی شعرهای این دفتر، تصویرسازی و طراحی گرافیک این کتاب سه سال طول
کشیده، و گرافیست بسیار کوشیده و موفق شده است شعرها را به درستی همراهی و
تکمیل کند.
در توضیح کوتاه این کتاب آمده است:
شعر؛زندگی‌ست،
هردوکوتاه‌اند...
بلندی آرزوهای ما،نه در زندگی می‌گنجند ونه در شعر،
ما تنها رنگهای کمرنگی از آرزوهای‌مان را به خاطر می‌آوریم:
سپید، سیاه، خاکستری،قرمز...
*
سید
ضیاءالدین شفیعی دهم اردیبهشت 1344 (از پدر و مادری گیلانی) در مشهد
متولد شد و در آغاز دهه 60 در شهرستان رودسر گیلان اقامت گزید. در همان
سال‌ها به ادبیات گرایش پیدا کرد و پس از انتشار آثارش در روزنامه‌ها و
مجلات، آثارش به شکل کتاب در قالب‌های شعر، نثر و داستان منتشر شد. نخستین
کتابش در سال 1372 با نام «سرود مرد غریب» منتشر شد. او اکنون در تهران
ساکن است و به دهه سوم زندگی ادبی خود رسیده است. از جمله آثار دیگر او
می‌توان به 'من مرگ را او خطاب می‌کنم' ، 'سکوت آزاد است' و 'چهار عنصر
بیدل' ، ' گسستگی'، 'شاعر شدن، محال یا ممکن' اشاره کرد.
شفیعی ابتدا لیسانس پیرا پزشکی و سپس فوق لیسانس ارتباطات و سرانجام دکترای ادبیات فارسی گرفت.