گفت‌وگو با جواد محتشمیان گزارشگر خاطره‌ساز به تلویزیون سلامی دوباره داد

سیدجواد محتشمیان که به عنوان گزارشگر پیشکسوت در تلویزیون از او یاد می‌شود و مدتی از گزارشگری دور بود، مدتی قبل اظهاراتی مبنی بر خداحافظی‌ از دنیای گزارشگری مطرح کرده بود؛ اما طی روزهای گذشته با گزارش دیدار ایران ـ برزیل به عرصه گزاشگری سلامی دوباره داد و گفت که فعلا از دنیای گزارشگری خداحافظی نمی‌کند.                                

به گزارش  هنر گیلان   این گزارشگر که از سال ۶۲ با سازمان صداوسیما همکاری داشته، در گفت‌وگویی با ایسنا درباره‌ی علت مطرح کردن خداحافظی‌اش از دنیای گزارشگری، توضیح داد: من دیگر واقعیت‌ها را قبول کرده‌ام و به این راحتی نمی‌شود از سن گذشت. احساس کردم بهتر است جوان‌ها بیایند و به همین دلیل از شبکه سه خواهش کردیم که جوان‌ترها بیایند اما گفتند فعلا باشید تا ببینیم چه پیش می‌آید. گفتم چیزی پیش نمی آید ما باشیم وضعیت همین آش است و همین کاسه و فعلا ماندیم و احتمالا تا پایان مسابقات قهرمانی جهان این همکاری را داشته باشیم. احساسم این است که کنار باشم راحت‌ترم.  
وی درباره‌ی همکاری این سال‌ها با صداوسیما گفت: در طول این سال‌ها همکاری خوبی با صداوسیما شکل گرفته و اگر اشتباهی داشتم گفتند و من هم سعی کردم روز به روز آنها را اصلاح کنم. زمانی جمله‌ای در گزارش مطرح می‌کردم به این عنوان که «تور مانع عبور توپ است» که در جامعه هم جا افتاده بود؛ اما روزی یکی از دوستان قدیمی، من را دید و گفت این جمله اشتباه است و من استقبال کردم و پذیرفتم چون خودم را اصلاح می‌کنم. جالب است در شهرستان ها گزارش‌ها را می بینم از همین جمله من استفاده می‌کنند. همچنین جمله دیگری را به اشتباه می‌گفتم با این عنوان که «توپ در چارچوب زمین فلان تیم جا نگرفت» این جمله اشتباه بود؛ لغت چهارچوب را در سطح استفاده نمی‌کنیم به همین دلیل محدوده را جایگزین چهارچوب کردم. می‌خواهم بگویم، من هم اشتباه دارم اما این اشتباهات را تصحیح می‌کنم. در این سال‌ها سعی کردم جا پای کسی نگذارم و یک مقدار شرایط را تغییر بدهم.
در این زمینه بیشتر بخوانید:
بچه بودم که جواد محتشمیان در تلویزیون حضور داشت
از تغییر «بَد مینتون» به «خوب مینتون» تا چالش‌های معادل‌سازی اصطلاحات
این گزارشگر در ادامه به چالش‌های تبدیل معادل فارسی کلمات اشاره کرد و گفت که نتوانسته برخی از عناوین، مثل استفاده از «دست» به جای «سِت» را بپذیرد و در این زمینه اظهار کرد: شما وقتی می‌گویی دست چه معنا و مفهومی را نشان می‌دهد؟ خوب است لغتی را استفاده کنیم که بدانیم در فرهنگ ما چه معنا و جایگاهی دارد. پس لغتی را به کار ببریم که معنا و مفهوم سِت را بدهد؛ مثل قسمت یا بخش. آیا دست جزئی از کل بازی است؟ سال‌ها پیش مطرح شده بود که به فدراسیون جهانی بدمینتون پیشنهاد بدهیم این لغت بدمینتون را برداریم و خوب مینتون را جایگزین آن کنیم! در حالی که بدمینتون اسم بازی است. حالا اصرار می‌کنند از لغت دست به جای سِت استفاده کنیم. ما عنادی با کسی نداریم و می‌خواهیم گزارشی پخش کنیم که عامه مردم آن را درک کنند.
گفتمان ما راهی به جایی نمی‌برد
وی در ادامه انتقادهایی هم نسبت به آنچه که در خروجی تلویزیون از برخی گزارشگران دیده می‌شود، مطرح کرد و در این زمینه گفت: احساسم این است از آن دورانی که به کارم علاقه داشتم تغییراتی ایجاد شده و گفتمان ما راهی به جایی نمی‌برد. به هر حال در هر شرایط سنی انگیزه‌ها متفاوت است. در هر دوره‌ای انگیزه ها متفاوت است. در حال حاضر هم شبکه سه و هم شبکه ورزش بی‌نهایت به من لطف دارند. احساس می‌کنم شبکه سه به نسبت شبکه ورزش به گزارشگران حساس‌تر است. یک گزارشگر خوب چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟ اول اینکه فارسی را خوب بداند و دوم اینکه اصطلاحات ورزشی را بداند. اصطلاحاتی چون قدرت، سرعت، انعطاف‌پذیری و توان و چابک و استقامت در ورزش داریم؛ واژه‌هایی که هرکدام یک بارِ بسیار وسیع در پی دارند. گزارشگر باید راجع به آن ورزش اطلاعات خوبی داشته باشد. به کار بردن واژهایی از جمله «سرویس نرم» از سوی گزارشگران چه بار فرهنگی دارد. چه کسی باید جلوی این واژه را بگیرد که بارها و بارها گزارشگر به کار می‌برد. متاسفانه گفته‌های ما بعد از گذشت چندین سال تاثیری نداشته است.
برخی گزارشگران گویا دکترای روانشناسی هم دارند! 
محتشمیان درباره‌ی توصیه اش به گزارشگران تازه وارد و جوان گفت: تلویزیون و مدیران باید بر کار گزارشگران نظارت داشته باشند. پشت سر هم منتظر گزارش‌اند اما آیا مهارت دارند؟ مدیران‌ وقت نمی‌کنند ببیند و نظارت کنند و نظارت در گزارش ورزشی خیلی ضعیف است، اطلاعات ورزشی گزارشگران ضعیف است، حیف است که مخاطب از رسانه‌های دیگر بازی را ببیند و این بد است. واقعیت این است که باید یک مقدار این نظارت در تلویزیون بیشتر باشد، یک جاهایی خیلی نباید شور بازی را زیاد کرد چه در برد و چه در باخت تا مخاطبی که پای تلویزیون نشسته عصبانی نشود و احساس کند اتفاقی نیفتاده است اگر باختی هم بوده.
این گزارشگر در پایان با بیان اینکه گزارشگری دقت خیلی بالایی می خواهد، بیان کرد: حیف است گزارشگر اطلاعات زیادی از حوزه مورد نظر داشته باشد اما اطلاعات بازی را نداشته باشد. تلویزیون باید دائم نظارت کند و ایرادها را بگوید. برخی گزارشگران گویا دکترای روانشناسی هم دارند که اضطراب مربی‌ها را تشخیص می دهند! یا این و یا آن را تخریب می کنند.