خواننده محبوب گیلانی که سرطان نتوانست صدایش را قطع کند و جاودانه شد...
به بهانه تدفین حمید هیراد، خواننده مطرح گیلانی پاپ کشورمان که در سن ۳۴ سالگی درگذشت، زندگی شخصی و حرفه‌ای او را مرور می‌کنیم.
به گزارش هنر گیلان حمید حسین‌زاده با نام هنری «حمید هیراد» خالق آهنگ‌های پاپ به‌یادماندنی نظیر «شوخیه مگه»، «خدا»، «نیمه جانم» و «دلآرام» در بهمن سال ۱۳۷۰ در رودسر گیلان به دنیا آمد و در روز ۲۱ اسفند، پس از تحمل یک دوره سخت و طولانی بیماری سرطان، در تهران درگذشت، اما نام و صدایش تا ابد در ذهن مخاطبانش ماندگار شد.
هیراد، خواننده، ترانه‌سرا و آهنگساز بود و تراوشات ذهنی‌اش را با خلاقیت و همسان‌سازی آنها با علاقه نسل جوان، به ساخت و انتشار می‌رساند. او اولین ترانه اش را به نام «بی‌تاب» با همکاری گروه «پازل‌بند» با حضور علی رهبری و آرین بهاری در سال ۱۳۹۵ منتشر کرد و یک سال بعد با ترانه «مستم کن» و «دلآرام» به استقبال مخاطبانش آمد تا کنار آنها خاطره‌سازی کند.
از علاقه کودکی تا سالن‌های کنسرت جوانی
علاقه هیراد به خوانندگی و موسیقی از ۶ سالگی شکل گرفت؛ علاقه‌ای که تا سنین نوجوانی هم دست از سر او برنداشت و مسیر او را در ۱۵ سالگی به هنرستان و تمایل به شعر و شاعری کشاند. پس از چند سال، این خواننده محبوب سمت موسیقی سنتی گرایش پیدا کرد و در اوایل دوران جوانی، نخستین گام‌هایش را در موسیقی سنتی آغاز کرد.
شهرت ملی حمید هیراد به سال ۱۳۹۶ و پس از انتشار «دلآرام» باز می‌گردد؛ زمانی که این همکاری با گروه پازل‌بند، به یکی از پرمخاطب‌ترین موزیک‌های آن سال بدل شد و مخاطبین بسیاری را متوجه استعداد هیراد کرد.
پس از گذشت چند سال، حمید هیراد با انتشار آهنگ‌های مختلف، روز به روز محبوبیت بیشتری در میان مخاطبان کسب می‌کرد، تا اینکه در سال ۱۴۰۲ با همکاری و اجرای کنسرت مشترک با «مصطفی راغب» این محبوبیت را گسترده‌تر کرد.
عاشقانه‌هایی برای خدا
این هنرمند محبوب که در سال ۱۳۹۶، در ایام اوج شهرت به برنامه «دورهمی» مهران مدیری دعوت شد، درباره مخاطب آهنگ‌هایش گفت: اصلی‌ترین مخاطب من برای سرودن شعرهایم خداست و هر تحرکی که در شعر‌ها ایجاد می‌کنم، برای پروردگار است. مثل ترانه «گر جان به جان من کنی، جان و جهان من تویی» که با همین دیدگاه سروده شده است.
فعالیت‌های هنری هیراد، خصوصا دوران محبوبیتش، چندان طولانی نشد و در سال ۱۴۰۰ خبر ابتلای او به سرطان خون در فضای مجازی دست به دست شد. این خبر از خواننده خوش‌نام پاپ ایران، احساسات علاقه‌مندانش را برانگیخت و درنهایت هم همین بیماری، در روز‌های پایانی سال ۱۴۰۴، جان او را گرفت، اما صدایش از قلب مخاطبانش نخواهد رفت.