آموزش حضوری مجدد و چالش های پیش رو
افزودن به علاقمندی ها
شما وارد سایت نشده‌اید
بعد از دو سال کش و قوس فراوان بلاخره از فروردین امسال مدارس و مراکز آموزش عالی بصورت حضوری تشکیل شد . در این مدت کوتاه از حضوری شدن مجدد , ما شاهد رخداد حوادث ناخوشایندی در این مراکز بوده ایم . از تنبیه فیزیکی دانش آموزان توسط مربیان گرفته تا درگیری خود دانش آموزان و دانشجویان با یکدیگر که منجر به جرح شدید و حتی فوت هم بوده است .
دو سال پیش که ویروس کرونا هماننده کابوس و بختک بر سر مردم دنیا خراب شد ما را نیز بی نصیب نگذاشت و صدمات جبران ناپذیری وارد نمود .جان چه عزیزانی را که نگرفت و قرنطینگی آن چه اعصاب و روان هایی که نفرسود . تازه اینها عوارض مستقیم این ویروس بود , غیر مستقیم چقدر شغل از بین برد چقدر بیکار شدند ما در شرایط عادی که بحران بیکاری داشتیم و برای شاغلین هم که غول تورم رمقی باقی نگذاشته بود .این دو سال نیز به رنج مردم بیش از بیش افزود و...
برگردیم به اصل موضوع , کرونا اگر آسیب بوده , که بوده ; برای همه بوده چه استاد چه دانشجو چه معلم و چه شاگرد و همچنین برای خانواده هایشان .از سوی دیگر ما ملتی هستیم که برای هیچ چیز آموزش نمی بینیم, مدیریت بحران ما در حد صفر است , آنوقت برای رخدادهای اخیر انگشت اتهام را به سمت هم نشانه می گیریم و همدیگر را مقصر می دانیم.
بعد از دو سال به یکباره مدارس و دانشگاه ها را حضوری کردیم بدون اینکه بدانیم این دو سال دست کم به اندازه ده سال بر مردم گذشته و شاهد خیلی تغییرات بوده ایم و ....
اما را حل چیست ؟ و چه باید کرد ؟
کادر آموزش باید سعه صدر بیشتری از خود نشان دهند و به این آگاه باشند که بسیاری از دانش آموزان و دانشجویان با هزار و یک کمبود و نارسایی به این عرصه پا می گذارند و هر رفتار و خطای کوچک و ندانسته را توهین به خود تلقی نکنند پدرانه و مادرانه چشم پوشی کنند بیاد بیاورند که خود هم زمان دانش آموزی و دانشجویی شیطنتهایی داشته اند و داغ و درفش نه تنها درمانگر نیست بلکه اوضاع را بغرنج می کند ماننده همین رخداد اخیر که پای وزیر آموزش و پرورش را به آستارا کشاند.
دانش آموزان و دانشجویانی که غرق در فضای مجازی اند اندکی از آن فضا فاصله بگیرند و به دنیای واقعی برگردند در همان چند ساعت در روز در مکانهای آموزشی ارازل و اوباشی هماننده تتلو و ساسی و شاخ ها و ....را رها کنند.حرمت استاد شاگردی سرشان بشود و ادب و نزاکت را رعایت کنند.
مهمتر از همه والدین بیش از بیش با بچه ها در ارتباط باشند توصیه های لازم را به بچه ها داشته باشند و انتظارصفر تا صد علم آموزی و تربیت را از مدرسه و دانشگاه نداشته باشند. چون معلم و استاد از دولت حقوق می گیرند ! طوری نباشد که از همه چیز سلب مسئولیت کنند و همه چیز هم مطلوب و خوشایند بچه هایشان باشد. طوری که نحوه برخورد و عملکرد مربیان در حد فنلاند و نروژ و دانش آموزان و دانشجویان در حد یک کشور رده آخری. بعد از زمین و زمان هم طلبکار باشند ...
در خاتمه , این دو ماه , تا پایان سال تحصیلی با چالشها یی به پایان خواهد رسید اما اگر مسئولین در سه ماه تعطیلات تابستان چاره ای نیاندیشند و آموزش های لازم را چه از طریق فضای مجازی , رسانه ملی و هر آنچه در دسترس است ندهند سال تحصیلی آینده با چالش های بزرگتر مواجه خواهیم بود در کنار همه چالش های پیش رو .
حسن غیوری
دو سال پیش که ویروس کرونا هماننده کابوس و بختک بر سر مردم دنیا خراب شد ما را نیز بی نصیب نگذاشت و صدمات جبران ناپذیری وارد نمود .جان چه عزیزانی را که نگرفت و قرنطینگی آن چه اعصاب و روان هایی که نفرسود . تازه اینها عوارض مستقیم این ویروس بود , غیر مستقیم چقدر شغل از بین برد چقدر بیکار شدند ما در شرایط عادی که بحران بیکاری داشتیم و برای شاغلین هم که غول تورم رمقی باقی نگذاشته بود .این دو سال نیز به رنج مردم بیش از بیش افزود و...
برگردیم به اصل موضوع , کرونا اگر آسیب بوده , که بوده ; برای همه بوده چه استاد چه دانشجو چه معلم و چه شاگرد و همچنین برای خانواده هایشان .از سوی دیگر ما ملتی هستیم که برای هیچ چیز آموزش نمی بینیم, مدیریت بحران ما در حد صفر است , آنوقت برای رخدادهای اخیر انگشت اتهام را به سمت هم نشانه می گیریم و همدیگر را مقصر می دانیم.
بعد از دو سال به یکباره مدارس و دانشگاه ها را حضوری کردیم بدون اینکه بدانیم این دو سال دست کم به اندازه ده سال بر مردم گذشته و شاهد خیلی تغییرات بوده ایم و ....
اما را حل چیست ؟ و چه باید کرد ؟
کادر آموزش باید سعه صدر بیشتری از خود نشان دهند و به این آگاه باشند که بسیاری از دانش آموزان و دانشجویان با هزار و یک کمبود و نارسایی به این عرصه پا می گذارند و هر رفتار و خطای کوچک و ندانسته را توهین به خود تلقی نکنند پدرانه و مادرانه چشم پوشی کنند بیاد بیاورند که خود هم زمان دانش آموزی و دانشجویی شیطنتهایی داشته اند و داغ و درفش نه تنها درمانگر نیست بلکه اوضاع را بغرنج می کند ماننده همین رخداد اخیر که پای وزیر آموزش و پرورش را به آستارا کشاند.
دانش آموزان و دانشجویانی که غرق در فضای مجازی اند اندکی از آن فضا فاصله بگیرند و به دنیای واقعی برگردند در همان چند ساعت در روز در مکانهای آموزشی ارازل و اوباشی هماننده تتلو و ساسی و شاخ ها و ....را رها کنند.حرمت استاد شاگردی سرشان بشود و ادب و نزاکت را رعایت کنند.
مهمتر از همه والدین بیش از بیش با بچه ها در ارتباط باشند توصیه های لازم را به بچه ها داشته باشند و انتظارصفر تا صد علم آموزی و تربیت را از مدرسه و دانشگاه نداشته باشند. چون معلم و استاد از دولت حقوق می گیرند ! طوری نباشد که از همه چیز سلب مسئولیت کنند و همه چیز هم مطلوب و خوشایند بچه هایشان باشد. طوری که نحوه برخورد و عملکرد مربیان در حد فنلاند و نروژ و دانش آموزان و دانشجویان در حد یک کشور رده آخری. بعد از زمین و زمان هم طلبکار باشند ...
در خاتمه , این دو ماه , تا پایان سال تحصیلی با چالشها یی به پایان خواهد رسید اما اگر مسئولین در سه ماه تعطیلات تابستان چاره ای نیاندیشند و آموزش های لازم را چه از طریق فضای مجازی , رسانه ملی و هر آنچه در دسترس است ندهند سال تحصیلی آینده با چالش های بزرگتر مواجه خواهیم بود در کنار همه چالش های پیش رو .
حسن غیوری