جلسه نقد و بررسی رمان« پدر کشی» از سوی حوزه هنری گیلان
افزودن به علاقمندی ها
شما وارد سایت نشده‌اید
به گزارش هنر گیلان حامد پورشعبان مسئول واحد آفرینش¬های ادبی حوزه هنری گیلان
گفت: حوزه هنری گیلان رمان«پدر کشی» اثر ملاحت نیکی را روز سه شنبه 7
شهریور ماه مورد نقد و بررسی قرار داد.
در این نشست که با حضور علاقه¬مندان ادبیات داستانی و نیز نویسنده اثر برگزار شد، طلا نژادحسن و رضا عابد به عنوان منتقد به نقد و بررسی این اثر پرداختند.
در ابتدای جلسه نویسنده قسمتی از رمان را برای حاضران خواند. سپس رضا عابد در بخش اول نقد خود گفت: نویسنده کاری را عرضه کرده است که با کارهای جاری و ساری معمول تفاوتهایی دارد، به عبارت دیگر رمان «پدرکشی» از رمان¬های آپارتمانی که به طور معمول رایج است، فاصله دارد و دارای فراز و فرود¬های خاص خود است.
عابد اضافه کرد: درست است که ملاحت نیکی در رمان مورد نظر، خرده روایتهایی را به کار گرفته است که به فرجام نهایی نرسیده و روایت کلی را انسجام نبخشیده، ولی به نوبه خود حرکت خوبی دارد. رمان 24 ساعت در خوابگاه و 24 ساعت در خیابان می گذرد که با فلاش بک¬هایی شرح ما وقع می کند. اما از طرفی برخی عناصر در داستان خانم نیکی وجود دارد که به لحاظ زمانی همخوانی ندارد. همین طور گمان می¬کنم جا برای گسترش دادن رمان هم وجود داشت. یعنی می توان با یک بازنگری برخی نکات را در پدرکشی تصحیح کرد.
در ادامه خانم طلا نژادحسن یکی دیگر از منتقدان جلسه گفت: بسیاری نکات از طرف رضا عابد توضیح داده شد که البته در برخی از اظهار¬نظرها من با آقای عابد همسو نیستم. زیبایی این رمان برای من از این جهت است که رمان منظری تاریخی اجتماعی از نگاه یک زن را نشان می¬دهد و نویسنده به یک برهه از تاریخ سیاسی اجتماعی ما پرداخته است که با آن برهه از نظر زمانی اختلاف سن دارد، همچنان که سیمین دانشور پیشتر
برجسته¬ترین و قوی¬ترین کار زنان در این زمینه ارائه کرده است، در زمانی که بیگانگان از جنوب و شمال به کشور ما هجوم آورده بودند که انعکاس آن را می توان در «سووشون» دید.
وی ادامه داد: رمان«پدرکشی» به لحاظ زمان دارای دو بخش ذهنی و کُرنومیک است. در بخش زمان ذهنی ما با زندگی گذشته راوی آشنا می¬شویم که در شمال می¬گذرد که در آن عناصر بومی مثل باران، گل و لای و... ما را درگیر این فضا می کند. مسئله دیگر متن رمان است که بسیار ساده است و تعقید لفظی و معنایی ندارد. جز چند مورد اندک. همچنین در صحت و سقم برخی مسائل تاریخی، رمان دقت لازم را ندارد. مثل بسته شدن کارخانه ها در سال 59، در حالی که در سال 59 بسته شدن کارخانه¬¬ها عمومیت ندارد.
وی در پایان گفت: اما از نظرمن اشکال عمده این رمان آن است که قصه ندارد. اما منطق روایی رمان که منجر به پدرکشی می شود خواننده را مجاب می کند و لحظاتی در رمان هست که فراموش شدنی نیست...
لازم به توضیح است این جلسه روز سه شنبه 7 شهریور ماه 1396 ساعت 30/17 تا 20 در رشت – خیابان حافظ – خیابان ملت حوزه هنری گیلان برگزار شد.
در این نشست که با حضور علاقه¬مندان ادبیات داستانی و نیز نویسنده اثر برگزار شد، طلا نژادحسن و رضا عابد به عنوان منتقد به نقد و بررسی این اثر پرداختند.
در ابتدای جلسه نویسنده قسمتی از رمان را برای حاضران خواند. سپس رضا عابد در بخش اول نقد خود گفت: نویسنده کاری را عرضه کرده است که با کارهای جاری و ساری معمول تفاوتهایی دارد، به عبارت دیگر رمان «پدرکشی» از رمان¬های آپارتمانی که به طور معمول رایج است، فاصله دارد و دارای فراز و فرود¬های خاص خود است.
عابد اضافه کرد: درست است که ملاحت نیکی در رمان مورد نظر، خرده روایتهایی را به کار گرفته است که به فرجام نهایی نرسیده و روایت کلی را انسجام نبخشیده، ولی به نوبه خود حرکت خوبی دارد. رمان 24 ساعت در خوابگاه و 24 ساعت در خیابان می گذرد که با فلاش بک¬هایی شرح ما وقع می کند. اما از طرفی برخی عناصر در داستان خانم نیکی وجود دارد که به لحاظ زمانی همخوانی ندارد. همین طور گمان می¬کنم جا برای گسترش دادن رمان هم وجود داشت. یعنی می توان با یک بازنگری برخی نکات را در پدرکشی تصحیح کرد.
در ادامه خانم طلا نژادحسن یکی دیگر از منتقدان جلسه گفت: بسیاری نکات از طرف رضا عابد توضیح داده شد که البته در برخی از اظهار¬نظرها من با آقای عابد همسو نیستم. زیبایی این رمان برای من از این جهت است که رمان منظری تاریخی اجتماعی از نگاه یک زن را نشان می¬دهد و نویسنده به یک برهه از تاریخ سیاسی اجتماعی ما پرداخته است که با آن برهه از نظر زمانی اختلاف سن دارد، همچنان که سیمین دانشور پیشتر
برجسته¬ترین و قوی¬ترین کار زنان در این زمینه ارائه کرده است، در زمانی که بیگانگان از جنوب و شمال به کشور ما هجوم آورده بودند که انعکاس آن را می توان در «سووشون» دید.
وی ادامه داد: رمان«پدرکشی» به لحاظ زمان دارای دو بخش ذهنی و کُرنومیک است. در بخش زمان ذهنی ما با زندگی گذشته راوی آشنا می¬شویم که در شمال می¬گذرد که در آن عناصر بومی مثل باران، گل و لای و... ما را درگیر این فضا می کند. مسئله دیگر متن رمان است که بسیار ساده است و تعقید لفظی و معنایی ندارد. جز چند مورد اندک. همچنین در صحت و سقم برخی مسائل تاریخی، رمان دقت لازم را ندارد. مثل بسته شدن کارخانه ها در سال 59، در حالی که در سال 59 بسته شدن کارخانه¬¬ها عمومیت ندارد.
وی در پایان گفت: اما از نظرمن اشکال عمده این رمان آن است که قصه ندارد. اما منطق روایی رمان که منجر به پدرکشی می شود خواننده را مجاب می کند و لحظاتی در رمان هست که فراموش شدنی نیست...
لازم به توضیح است این جلسه روز سه شنبه 7 شهریور ماه 1396 ساعت 30/17 تا 20 در رشت – خیابان حافظ – خیابان ملت حوزه هنری گیلان برگزار شد.