حمایت آستارایی‌ها از نهضت حسینی و انقلاب خمینی در تظاهرات 30 دی 1357 به اوج رسید
افزودن به علاقمندی ها
شما وارد سایت نشده‌اید
به گزارش هنر گیلان، ابوطالب جوان در مصاحبه اختصاصی ایسنا ضمن اشاره به قیام مردم شهرستان مرزی بندر آستارا علیه رژیم منحوس پهلوی در اربعین سرور و سالار شهیدان، که همزمان با 30 دی ماه 1357 بود، اظهار کرد: پرداختن به وقایع دوران پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی ایران و ایام پیش و پس از آن در آستارا با بهره‌مندی از مستندات و روایت راویان و شاهد عینی که در قید حیات هستند، از مهمترین مباحثی است که از منظر نویسندگان و صاحب نظران شهرستان، استان و کشور مغفول مانده است.
وی ادامه داد: بررسی کارشناسانه این مبحث می‌تواند ایثارگری و فداکاری انقلابیون شهرستان آستارا در رفع سلطه و استقرار نظام ارزشی جمهوری اسلامی را به همگان معرفی کند.
جوان با بیان اینکه سهم مردم آستارا در به ثمر رسیدن انقلاب اسلامی بر هیچ کس پوشیده نیست، افزود: در این میان، اوج خشم و انزجار مرزداران این خطه از رژیم پهلوی که در اربعین سرور و سالار شهیدان،حضرت ابا عبدالله الحسین(ع)، همزمان با 30 دی 57 به اوج رسید، گوشه‌ای از مبارزات انقلابی مردم را در این شهرستان به زیبایی به تصویر می‌کشد.
وی در بخش پایانی سخنان خود، مراجعه به اسناد، مدارک و تصاویر به جای مانده از نخستین روزهای انقلاب را بسیار تأثیرگذار دانست و عنوان کرد: با جمع بندی و انتشار این وقایع، می‌توان نسل جدید را از روحیه انقلابی گذشتگان خود مطلع نمود و گام‌های مثبتی را در مقوله فرهنگی این مرز و بوم برداشت.
به گزارش ایسنا، اعتراضات علیه رژیم منحوس پهلوی از سال 1355 در شهرستان آستارا به شکل پراکنده آغاز شد و در 30 دی ماه 1357 شدت بیشتری گرفت.
این اعتراضات با روشنگری‌های دو روحانی منطقه به نام «شیخ محمود و شیخ صدر» و همکاری جمع کثیری از دانش‌آموزان دبیرستان حکیم نظامی و گروهی از فرهنگیان در تاسوعای امام حسین (ع) در سال 1399 قمری مصادف با 19 آذر 1357 به اوج رسید و تبدیل به راهپیمایی‌های خیابانی شد.
در نخستین اقدام، تعداد کثیری از دانش‌آموزان با تعطیلی کلاس‌های درس و حرکت از دبیرستان تاریخی حکیم نظامی، که در رأس آنها دبیران حضور داشتند، با راهپیمایی در مقابل ساختمان شهرداری واقع در مجتمع سینمای سوخته تجمع و از سیاست‌های حکومت پهلوی انتقاد می‌کنند. پس از این واقعه، تعدادی از دانش‌آموزان که در رأس این حرکت قرار داشتند، از مدرسه اخراج می‌شوند.
حرکت‌های خودجوش دیگری از جمله اعتصاب غذای تعدادی از فارغ‌التحصیلان دانشگاهی برای تحقق خواسته‌های خود و رفع تبعیض‌ها در حکومت پهلوی، در ساختمان اداره مخابرات انجام می‌شود که در پی آن تعدادی از مسئولان بلند پایه کشوری برای رسیدگی به وضع موجود، در جمع متحصنان حاضر می‌شوند و پس از قبول خواسته‌های آنها، تحصن پس از سه روز پایان می‌یابد.
در اقدامی دیگر، همزمان با شب تاسوعا (19 آذر 1357) و با برنامه‌ریزی از پیش تعیین شده، جمع کثیری از مردم در حیات مسجد جامع آستارا جمع شدند و کاروان عزادارای بزرگی را راه‌اندازی می‌کنند.
این گروه حرکت خود را از مسیر خیابان شهید محرم‌نژاد تا مسجد میرزا آغاز کرده و در میانه راه، سینه زنی عزاداران با شعار «نصر من الله و فتح قریب» و «تا شاه کفن نشود، این وطن وطن نشود» تغییر می‌یابد.
حاضرین در این حرکت، با نزدیک شدن به مسجد میرزا، شعارهای خود را تغییر دادند و به شکل یکپارچه و خودجوش شعار «شاه سگ زنجیری آمریکا» را فریاد می‌کشند که با واکنش مأموران شهربانی مواجه می‌شود.
اربعین سرور و سالار شهیدان که همزمان با 30 دی ماه 1357 بود، اوج جنبش انقلابیون برای برپایی حکومت جمهوری اسلامی ایران به رهبری امام خمینی(ره) بود، که یک روز قبل، 14 نفر از ریش سفیدان و معتمدان محل برای کسب اجازه برپایی دسته عزاداری به مناسبت این روز گرامی، به شهربانی می‌روند و بالاخره پس از کش و قوس‌های بسیار و درگیری‌های لفظی، مجوز برپایی این مراسم از شهربانی گرفته می‌شود.
صبح اربعین، جمع کثیری از شهروندان برای شرکت در این مراسم به مسجد جامع می‌آیند و پس از آغاز حرکت دسته عزاداری، شعارها علیه رژیم پهلوی شروع می‌شود؛ تا اینکه انبوه جمعیت به حدی می‌رسند که به سمت ساختمان ساواک در خیابان فارابی حرکت کرده و پس از شکستن در و پنجره‌ها، آن ساختمان را به آتش می‌کشند.
مردم از آنجا به سمت نماد پهلوی در چهارراه بیمارستان دکتر علی شریعتی حرکت کرده تا اینکه مأموران رژیم برای متفرق کردن مردم اقدام به تیراندازی به سمت انقلابیون می‌کنند.
این روز، برگ سبزی از قیام بزرگ شهروندان آستارایی در حمایت از حکومت اسلامی بود که تا به امروز جهت گرامیداشت آن اقدام نشده است.